مونی

ابهام

mohni — Sun, 24 Aug 2008 07:54:41 GMT

همه چیز در هاله ای از ابهام قرار گرفت .

سر یه سری برنامه های الکی پلکی هم اعصابمون به هم ریخته هم کلافه شدیم .

خسته شدم از حرف و حدیث !

اطلاع رسانی

mohni — Sat, 23 Aug 2008 13:36:03 GMT

سلام !

دوست جونا ممنون از همه ابراز احساس ها و محبتاتون .

پنج شنبه ای علی جونم مهمون داشت و قرار بود چند تا از دوستاش با خانوماشون که قبلا هم ما رفته بودیم خونه هاشون بیان اونجا .

منم برای شام لازانیا و سوپ شیر درست کردم به همراه برنج که علی آقا زحمت جوجه کباب کنارش رو کشید به علاوه سالاد و ترشی و ماست و خیار و .....

جای همگی خالی خیلی خوش گذشت و همه چیز عالی بود . علی جون هم چند بار از من تشکر کرد . منم اون شب پیراهنی رو که خواهرش برام سوغات آورده بود پوشیده بودم که خدایی هم خوشگل بود و هم خیلی به من میومد ، علی جونم هم اعتراف کرد که من خوشگل شدم !

روز جمعه هم با خونواده علی جون گذروندیم .

صبح امروز هم علی گفت که مامانش گفته اگه میخوائیم در راستای یکی شدن قدمی برداریم تا پیش از رفتن خواهرش این کار رو انجام بدیم .

صبح هم دوتایی در همین راستا شناسنامه به دست راه افتادیم دنبال یه محضر خونه برای گرفتن برگه ازمایش .

وای تمام راه پاهام سست شده بود و رمق نداشتم ، یه جور خوشحالی با نگرانی و اضطراب توام شده بود و تا به خودم میومدم همه چیز رو به خدا واگذار میکردم تا بهترین ها رو برامون رقم بزنه .

زمانی که تو محضر خونه نشسته بودیم تا برگه آزمایشگاهمون آماده بشه ، همش پیش خودم می گفتم یعنی همه انتظارام تموم شد ؟ همه دلنگرانی هایی که از دوری علی جونم داشتم ، تموم شد ؟ ایا لحظه به آرامش رسیدنم کنار علی فرا رسیده ؟ من و علی جونم می تونیم همراه خوبی برای یه زندگی مشترک برای هم باشیم ؟می تونم خیلی بیشتر از این چیزی که الان هست کمک حالش باشم و یه همراه خوب برای زندگیش باشم ؟.....

خلاصه که دوست جونا همچنان نیازمند یاری سبزتان هستم ، منو از دعا فراموش نکنین .

خواستگاری

mohni — Tue, 19 Aug 2008 07:38:37 GMT

سلام دوست جونا !

به علت ذیق وقت و به رغم اینکه خیلی دلم می خواد براتون بتعریفم باید به نوشتن چند تا جمله اکتفا کنم .

روز نیمه شعبان مراسم خواستگاری و نیمچه بله برون انجام شد .

از این لحاظ می گم نیمچه ، چون من و علی سر یه سری مسائل به توافق رسیده بودیم که خونواده ها مخالفتی درباره اش نکردن ، اما یه سری مسائل کوچیک موچیک مونده که حالا نمی دونم حل میشه یا همونا می تونه مشکل ساز شه ؟!

به هر حال به دعای خیر تک تک شما دوست جونا نیاز دارم . به قول الهام هر نفسی می تونه یه مسیر خوب رو پیش روی آدم بذاره .

ممنون از همتون !

بازم میگم دعا یادتون نره !

پ.ن : اگه ایشالا ماجرا ختم به خیر شد میام و جزئیات کاملش و براتون تعریف می کنم .

شرایط پر استرس !

mohni — Mon, 11 Aug 2008 13:40:18 GMT

سلام به همه دوست جونا !

نمی دونم چرا با اینکه برنامه روز جمعه به خوبی و خوشی برگزار شد ، اما حوصله نوشتن ، شرح و بسط ماجرا رو نداشتم . الان یه کم روبراه تر هستم ، یه کم تغییرات تو محیط کار داشتیم که در تاخیر اطلاع رسانی من بی تاثیر نبوده .

پنج شنبه بعد از ظهر به اتفاق علی جونم و دو تا از خواهرای علی اومدیم بیرون و در نهایت منو رسوندن تا خونه جدید ، هر چی اصرار کردم که بیان بالا و چای بخورن نیومدن و برنامه موکول شد به همون جمعه بعد از ظهر .

پنج شنبه تا نیمه های شب بیدار بودم و در تکمیل کارهای مامانم اینا به امر جمع آوری و شستشوی سرویس های بهداشتی و تزئینات پرداختم .

صبح هم بعد از صرف صبحونه یه بخش دیگه ای از کارها رو انجام دادم و بعدش چون خواهر زاده خانوم علی خونه اش بود و خواسته بود من برم پیشش . تو راه هم کمی خرید کردم و رفتم اونجا .

یکی دو ساعت بعد خواهر علی زنگ زد برای قرار بعد از ظهر و گفت که مامان علی نمیاد . از اون طرف هم مامان من تهیه شام دیده بود که اگه طول کشید شام نگهشون داره .

منم خیلی بهم برخورد که مامانش نمیاد و گفتم سمپاشی های کرزیلا کار خودشو کرده . کرزیلا خیلی دوست داشت که بیاد خونه ما و چون باید یکی از اعضای خونواده حتما پیش باباش بمونه این دفعه در صورت اومدن مامان علی قرعه به نام اون می افتاد .

واسه همون می خواست مانع از اومدن مامانش بشه و ذهنشو از قبل شستشو داده بود .

منم کلی حرص خوردم و در نهایت و در دقایق 90 مامان علی جونم اومدنی شد . من زودتر از اونا آزانس گرفتم و رفتمو خونه ، لباس عوض کردمو یه دستی به سر و صورتم کشیدم . تا ظرف میوه رو چیدم ، دیدم که زنگ می زنن و علی اینا اومدن . ساعت حدود 8 بود .

بعد از سلام و احوال پرسی کمی تا قسمتی همه خونه رو دید زدن و رفتن تو پاسیو که چشم انداز قشنگی داشت و چند تا عکس دسته جمعی انداختیم .

مامانم همن با یه اشاره گفت که قابلمه های غذا رو که از قبل آماده کرده بود برای دم کشیدن روی گاز بذاریم ، من و خواهرم هم به آماده کردن بقیه بساط شام پرداختیم و من میز رو آماده کردم . هر چی معطل شدیم بابام نتونست خودشو از جلسه ای که باید حتما توش شرکت می کرد خونه برسونه و به همین دلیل شام رو سرو کردیم .

مامانم بنده خدا خودشو به زحمت انداخته بود و سه جور شام غذا درست کرده بود . با اینکه ظرف و ظورفمون تو خونه جدید خیلی جور نبود و خیلی چیزها رو نیاورده بودیم ، اما بالاخره میز شام چیده شد .

بعد از شام هم چای و شیرینی سرو شد تو پاسیو و در آخر هم هندوانه ! علی جونم دیگه داشت خوابش می برد اما مامانش اینا پا نمی شدن که برن . علی می گفت دوست دارن بشینن ، بعد غر و لندشو سر من می کنن . از اون طرف هم کرزیلا زنگ زد و جیغ جیغ که چرا اینا شام موندن خونه ما .

دم رفتن هم براش یه ظرف غذا کشیدم که ببرن . خلاصه همه چیز بهخوبی انجام شد بدون اینکه حرف خاصی راجع به وضعیت من و علی زده بشه .

دوست جونا دعا کنین که تو وضعیت پر استرسی هستم .

راستی علی جونم اینا می خوان برن مسافرت اصرار می کنه که منم برم ُ منم خیلی خیلی دلم می خواد که برم . اما می ترسم خونواده تو این ظرایط اجازه ندن . چی کارکنم ؟؟؟؟

فعلا همین ، عزت زیاد

پ . ن : قضیه مسافرت به احتمال خیلی زیاد کنسله !

مونی و مرخصی استعلاجی !

mohni — Thu, 07 Aug 2008 10:57:18 GMT

سلام .

دیروز یه پست مبسوط به سبک گذشته ها از روزمرگی های این هفته ام نوشتم اما بلاگفا یاری نکرد و همش پرید .

حالا هم خیلی دلم می خواد بنویسم اما به علت خواب آلودگی بعیده به طول و تفسیر دیروز بتونم بنویسم . حالا سعی می کنم ببینم چی میشه .

هفته جاری در کل هفته بدی نبود ، با وجود اینکه شنبه شب بعد از اینکه درد عفونت کردن انگشت شصت پامو بعد از دو هفته تاب نیوردم با علی جونم رفتیم درمانگاه و به تشخیص پزشک اورژانس باید یه گوشه از ناخنش رو بر می داشتم .

از صدقه سری این جراحی سرپایی هم ۳ روز مرخصی استعلاجی نصیبم شد ، که ۲ روزش رو تو خونه علی جونم بودم و یک روز هم با خواهر زاده محترم ایشون به گشت و گذار در خیابانهای تهران پرداختیم .

روز اولی که خونه علی جونم بودم یعنی یکشنبه پام درد بیشتری داشت . برای همین بعد از انجام هر کار کوچیکی می یومدم رو کاناپه می شستم یا روی چهارپایه کوچک آشپزخونه کمی استراحت می کردم و بعد دوباره ادامه می دادم .

اا روز دوشنبه کمی بهتر شده بودم برای همین چون حوصله ام سر رفته بود برای یه ساعت از خونه زدم بیرون و به چند تا فروشگاه نزدیک خونه علی جونم یه سرکی زدم و کمی خرید کوچولو کردم .

دوشنبه شب هم خواهر زاده علی به همراه کرزیلا اومد خونه علی ، بماند که این کرزیلا با حرفای بی منطق و چرندیاتش اعصابمونو به هم ریخت ، اما در نهایت برنامه از این قرار شد که خواهر زاده جون بمونه و سه شنبه با هم بریم گردش وخرید !

سه شنبه صبح رفتم پیششونو بعد از صرف صبحونه نسبتا مفصل به همراه علی جون از خونه زدیم بیرون و آرایشگاه ابری شد اولین ایستگاه گردشگری ما! خواهر زاده جون موهاشو کوتاه کرده و بعد رونه کوچه برلن و رفاهی شدیم . از اونجا هم علاوه بر خرید های ریز و پیز ، اینجانب در پی آموزش شمع سازی از میژون وسائل این هنر زیبا رو خریداری کردم !

ناهار رو هم چلوکباب زدیم تو رگ و بعد برای خرید تاپ و لباس تو خونه رفتیم ولی عصر که چیز مناسبی پیدا نکردیم . اما من ازاون پاساژ میدون کلی گل تزئینی خریدم ! که علی جونم چند تا شاخه اش رو کش رفت .

شب هم بعد از عوض کردن پانسمان پام رفتیم که خواهر زاده جون رو برسونیم ، مامان و خواهر علی جون رو هم تو حیاط دیدیم و من مجبور شدم که یه خورده باهاشون وایسم به حرف زدن .

در راستای جلوگیری از ورود روز جمعه کرزیلا به خونه ما هم در خفا خواهر بزرگه علی جون رو با یه جمله یاد آوری دعوت کردم تا به همراه علی جون و خواهر زاده و مامانشون تسریف بیارن .

این رفتار نتیجه رفتارای خود کرزیلا است . من از اول رابطه با علی جونم به خواهراش به چشم خواهر خودم نگاه کردم اما اون نسبت به من اینجوری نبود و انگار که جور بی شوهریش رو باید من پس می دادم ، البته نه فقط من بلکه هر گزینه دیگه ای هم که به جز من در کنار علی قرار بگیره آش همین آشه و کاسه همین کاسه !

بالاخره این آدم باید یه جای زندیگی بفهمه که شیوه رفتاریش با آدمای دور و برش مناسب نیست و باید یه تغییری ایجاد کنه . با این اخلاق و رفتار شاهکارش دلش شوهر هم می خواد و پر رو پر رو این رو هم به زبون میاره . حقشه که همه ازش سوء استفاده های احساسی کنن به نظر من !

بگذریم ، دیروز هم اومدم سر کار و بعد از ظهر که با علی رفتیم باز خواهر زاده خانوم برای فرار از رفتارای خاله های مهربونش !!!! ( این بچه هم دیگه فهمیده ) به خونه علی پناه اورد و من یه شام ساده یر هم کردم و بعد از صرف شام اونجا رو به مقصد خونه ترک کردم .

صبح هم با نون تازه بربری رفتم پیششون و بعد از بیدار کردنشونو صبحونه خوردن اول خواهر زاده خانوم رو رسوندیم بعد هم علی جونم منو رسوند .

امروز بعد از ظهر برنامه رو نمی دونم چیه ، اما فردا قراره که بیان خونه جدید ما ، خونه مبارکی !

کمی برای فردا نگرانم . از یه طرف خیلی خوب اونجا جا نیفتادیم ، از یه طرف هم نگران خوب برگزار شدن مهمونی کوچک عصرانه .

دعا کنین همه چیز به خوبی برگزار بشه .

توصیه های ده گانه

mohni — Sat, 02 Aug 2008 05:40:21 GMT

زمانی را به رویاها اختصاص ده تا روحت به ستارگان پروند بخورد .

زمانی را برای کار کردن اختصاص ده زیرا بهان آن موفقیت است .

زمانی را برای فکر کرن اختصاص ده که سرچشمه قدرت است .

زمانی را برای بازی کردن اختصاص ده که راز جوانی است .

زمانی را برای مطالعه کردن اختصاص ده که سرچشمه دانش است .

زمانی را برای خندیدن اختصاص ده که سختی را کم رنگ می کند .

زمانی را برای بهداشت و سلامتی اختصاص ده که گنجینه زندگی است .

زمانی را برای نیایش اختصاص ده که گرد و غبار زندگی مادی را از چشمان می زداید و شما را به ذات الهی پیوند می دهد .

زمانی را به دوستان اختصاص ده که باعث شادی و نشاط می شود .

زمانی را به مهرورزی اختصاص ده که لذت بخش است .

این جملات رو چند وقت تو یه نشریه خوندم که تو دفترچه یادداشت های شخصی ام نوشتم که هیچ وقت یادم نره !

....

mohni — Mon, 28 Jul 2008 13:24:02 GMT

سلام !

از روزمرگی های مونی اگه بخوام بنویسم اینکه اوضاع بدک نیست . علی جونم که این چند روز همش باید هوای خواهره مسافرش رو می داشت و یه کم می گردوندشون . نه اینکه آناستازیا و کرزیلا بی ماشین هستند و رانندگی هم بلد نیستند باید بشینن تا علی جون ساعت ۸ و ۹ شب خسته از کار برگرده تازه بشینه دوباره پشت رول و اینا رو ببره بگردونه .

من خیلی سخت نمی گیرم چون می گم بالاخره اونا مسافرن ، دوره ای هم که علی جون رفته پیششون اونا براش سنگ تموم گذاشتن . حالا حسابشون جداست و علی جون باید تلافی کنه ، اما زرنگ بازی های این دوتا خیلی حرص آدمو در میاره .

بگذریم ، شنبه شب همه میخواستن به اتفاق دوست علی جون برن سمت لواسان شب نشینی ، اما من بنا به پاره ای مصالح خانوادگی از رفتن بازموندم ، خیلی بغض داشتم ، حتی موقعی که علی جونم منو تا یه جایی رسوند که برم خونه وقتی از ماشین پیاده شدم زدم زیر گریه وسط خیابون ، اولین باری بود که تو یه جمع دوستانه و فامیلی که همه به اتفاق علی جون بودن من حضور نداشتم .

بعد هم علی جونم اس ام اس زد و یه جورایی ناراحتیشو از نرفتن من بروز داد . فردا صبحش هم که رفتم پیشش گفتم خوش گذشت ؟ علی جونم گفت چه خوشی ؟ وقتی تو حال گیری می کنی و نمی یایی !

از اوضاع کاری هم کمی شکوائیه مالی دارم ، نه اینکه خیلی پولکی باشم ، نه . احساس می کنم به اندازه ای که توان می ذارم تو کارم بخش مالی رضایت بخشی دریافت نمی کنم .

حالا توکل به خدا به هر حال . همیشه تو این ایامی که کار می کردم از شرایط کاری و مالیش رضایت نسبی داشتم ایشالا حالا بازم شرایط مرتفع میشه !

مراقب خودتون باشین . اومدم که فقط یه چند خطی بنویسم .

تابستانه !

mohni — Thu, 24 Jul 2008 11:19:40 GMT

سلام دوست جونا ! خوبین ؟ با گرمای بیش از اندازه تابستون در چه حالید ؟ با قطعی برق که دیگه نگو و نپرس !

احوال ما ه بدک نیست !

خواهر علی جون هم بالاخره با دخترش اومدن . منم بعد ازظهر روز بعدش با یه جعبه شیرینی رفتم دیدنشون . خیلی از قبل استرس داشتم اما خدا رو شکر همه چیز خوب بود .

حدود یک ساعتی نشستم و به رغم خستگی زیادم آژانس گرفتم و اومدم خونه .

دیشب هم یکی از دوستام یه بلیط تئاتر بهم داده بود و منم همونو بهوانه کردم و خواهر علی جون رو برای دیدن اون نماش دعوت کردم که جای همه خالی خیلی خوش گذشت و تئاتر بامزه و خوبی بود ، تنها چیزی که تو این میون یه کم اذیت می کرد گرمای بیش از اندازه سالن نمایش و حرفهای کنایه آمیز اون خواهر دومی علی جونم ( معروف به کرزیلا ) بود !

البته مدتهاست که سعی می کنم به توصیه علی جونم اهمیتی به حرفاش ندم اما بالاخره آدم از سنگ که نیست یه جایی ناراحت میشه .

دیگه اینکه خورده کاری های اون خونه جدید هم داره کم کم انجام میشه و خونه داره یه رنگ و لعابی به خودش می بینه .

دلم می خواد از فرصت پیش اومده بواسطه اومدن خواهر علی جونم استفاده کنم و یه کم بیشتر باهاش آشنا بشم . تا حالا که خدا رو شکر همه چیز بینمون خوب بوده . به این فکر می کردم محیط و شرایط زندگی آدما چقدر می تونه تو رفتار ئ خصوصیاتشون تاثیر داشته باشه . به قول علی جون احتمال داشت اگه خواهر بزرگه هم در کنار این دو تا خواهر دیگه تا حالا مونده بود یه کم از خصوصیات اونا رو گرفته بود ، اما تغییر شرایط زندگی اش خیلی تغییرات رو نسبت به اونا درش بوجود آورده .

امروز به علی جونم می گفتم چی می شد که جای این خواهرت با کرزیلا جابجا می شد و این می رفت اون آب زندگی می کرد ؟!!! که علی جونم می خندید !

دیگه دیگه اینکه باید یه برنامه ای بذارم یه کم خواهر زاده علی جون رو ببرم بیرون تا با هم خوش بگذروونیم ! به یاد سه سال پیش که اومده بود و تو یه بعد از ظهر گرم تابستون کلی تجریش گردی کردیم !

فعلا دیگه عرضی نیست !

کاش...

mohni — Sun, 20 Jul 2008 12:12:00 GMT

نمی دونم چرا فکر می کنم زمان ایستاده و هیچ حرکتی نداره . انگار همه چیز دچار سکون شده ، انگار ذهنم ، جسمم دچار رخوت و سستی شده .

انگار دنیا نمی چرخه و راکد شده ، انگار هیچ چی رو حس نمی کنم ، نه شادی و نه غم .

حس می کنم دارم به جرگه فراموش شدگان رهسپار می شم . نمی خوام به نبودن فکر کنم ، می خوام هنوز اندیشه موندن و در پیش گرفتن صبر ایوب را تو ذهنم بپرورونم ، اما اما اما نمی تونم انگار دیگه دارم کم میارم .

انگار این رخوت داره توان جسمیم رو هم می گیره . گریزونم از سکون که مرگ رو به ارمغان می یاره .

می ترسم که این تحمل این حالتا منو دچار مشکل کنه . نمی دونم واهمه دارم از همه کس ، از همه چیز .

دلم می خواد به همه ادمای دور و برم تلنگو بزنم ، داد بزنم ، بگم چرا چشاتونو بستین ؟ چرا خودتونو به کوچه علی چپ می زنین ؟ چرا اینقدر بی تفاوتین ؟؟؟/

کاش این همه صبور نبودم ، کاش مثه خیلی های دیگه زود زود می بریدم و می رفتم پی سرنوشت .

کاش پاهایم توان رفتن داشت ، توان دویدن برای تغییر دادن آنچه که اکنون مرا به ایستادن وادار می کند .

دلم یه تغییر می خواد اونم از نوع اساسی ، دلم ذهن آروم می خواد با یه دنیا اعتماد ، با یه بغل آرامش ، ثبات ، .....

انقدر خسته ام که دیگه برام مهم نیست این آرامش و حس اطمینان و اعتماد رو کجا پیدا کنم ، فقط می خوام داشته باشمشون .

کاش سیستم زندگی انسانها هم مثه ساعت طعبیه می شد ، هر موقع که باتری ساعت رو در میاری به عقربه هاش استراحت می دی و هر موقع می خوای با جا انداختن یه باتری قلمی تو محفظه ساعت دوباره حرکت و رفتن رو بهش هدیه میدی .

کاش برای یه مدتی همه سیستم جسم و روحم دچار استاپ می شد و بعد از چند صباح استراحت و تجدید قوا دوباره استارت می زد .

کاش ......

کمی تا قسمتی رفع نگرانی...

mohni — Tue, 15 Jul 2008 08:58:39 GMT

سلام بر همه دوست جونای خوبم !

اول از همه تولد حضریت علی ( ع ) رو که چند سالی است با روز پدر و مرد هم نام شده رو به همه خصوصاً به آقایون و البته علی جون خودم تبریک می گم .

ایشالا که همه زیر سایه ایشون به سعادت و خوشبختی برسن.

حالا بریم سر روزمرگی های مونی .

اینو تا یادم نرفته بگم که کمی از دلشوره های اینجانب بابت طولانی شدن مسافت خونه جدید با علی جونم از بین رفت . چون دیشب که یه براورد زمانی کردم دیدم به خاطر وجود نعمات خوب و مثمر ثمری چون اتوبانهای نیایش و کردستان اینجانب دقیقاً تو همون فاصله زمانی که از پیش علی جونم به خونه فعلیمون می رسم به خونه جدید هم می رسم !

این موضوع شب گذشته باعث شور و شعف بسیار در ما گشت که از همین رو شهردار آن دوره از ساخت و سازهای شهری را مورد لطف و تفقد خود قرار داده و در دلمان بسیار ایشان و اموات و زندگانشان را دعا نمودیم !

از اونجایی که مامان علی جونم شنبه شب دچار حادثه شده و سرشون شکسته و بخیه دارن ما مجبوریم در راستای امر خطیر و مهم مونی شکلاتی به ایشون سر زده و عیادت به عمل بیاوریم !

از همین روی یکشنبه بعد از ظهر با خرید شیرینی و گل به عیادت ایشان رفتیم . بارها گفتم و دوست می دارم که این بار هم بگم که من خیلی مامان علی جون رو دوست دارم ، اصلاً کلی با همشون فرق داره . واسه همینم دعا می کنم که زود زود خوب بشن .

از دست کرزیلا هم هر چی بگم کم گفتم . من که مهمون چند دقیقه ای خونش بودم ( به علت نقاشی منزل مامان علی جون ، موقتاً نقل مکان کردن به خونه کرزیلا ) کلافه شدم از دست غر و لند هاش چه برسه به مامان بیچاره اش !

هی چپ و راست راه می رفت و زیر لب غرغر می کرد ، آخه یکی نیست بگه دختر جون یه هفته دندون رو جگر بذاری هیچ طوریت نمی شه . تو که از ۳۶۵ روز سال ۳۷۰ روزشو خونه اونایی و آماده خوری می کنی حالا تحمل یه هفته به هم ریختگی رو نداری ؟؟؟؟

بگذریم که شرح این حدیث مفصل موجب آزردگی خاطر ما و خوانندگان خواهد شد !

دیشب هم که خونه جدید رفتیم ( البته این هم کمی موقتی است ) به امور نظافت سرویس های بهداشتی پرداخته و همه را مرتب نمودم !

تمام دیشب هم کلی یاد علی جونم کردم ! علی جون ارتفاع رو خیلی دوست داره ، کنار پنجره که می ایستادم انگار تمام شهر زیر پای آدم بود . تمام شهر و چراغای روشن ساختمونا انگار تو دست آدم جا میشد . خیلی حس خوبی بود !

خوب دیگه چیزی به ذهنم نمی رسه .

خوش باشین و روزای تعطیل بهتون خوش بگذره