* نمی دونم چا مثل قدیم ندیما حال و حئصله نوشتن ندارم ؟! می خواستم برای سالگرد این خونه کوچولو یه پست مخصوص بنویسم اما نمی دونم چرا نشد و یادم رفت

* دهم خرداد سال گذشته تصمیم گرفتم تا این خونه رو برای نوشتن حرفام ، روزمرگی هام و خاطراتم بسازم که همین مامن دوستای زیاد و خوبی رو هم به من هدیه داد .

* یه اتفاق خیلی مهم که این مدت برام افتاد این بود که دیروز خیلی مترقبه با علی جون و مامانش و مامان من راهی کرج شدیم ! ( از پیش قرار بود که روز جمعه یه برنامه پیک نیک بذاریم ) . خیلی تند تند و هول هول من مامانم کارامونو کردیم و علی جونم اومد دنبالمون و راهی شدیم . بین راه بابام که سر کار بود ، با موبایل مامانم تماس گرفت و پرسید که کجائیم ؟ گویا چند باری با منزل تماس گرفته و ما رو پیدا نکرده بوده . مامان هم که گفت با دوستان راهی کرج هستیم  .

خلاصه رفتیم و قبل از هر چیز بساط ناهار رو روبراه کردیم که علی جونم زحمتشو کشیده بود بعد هم سطل و نایلون به دست رفتیم زیر درختهای آلبالو !

جلوی در ورودی باغ هم یه درخت خیلی بزرگ توت سفید هست که جاتون خالی منو علی جونم دلی از عزا در آوردیم !

در حال چیدن گوجه سبز بودیم که دیدیم یه نفر با صدای بلند مامانو صدا می کنه . من اینجوری شدم  آخه بابام خیلی مترقبه پا شده بود از محل کارش که فاصله چندانی هم نداشت اومده بود پبش ما .

من که دیگه رو به سکته بودم ، چون تا حالا بابام و عل جونم به این شکل با هم روبرو نشده بودن . یکی دو بار قبل تر ها تومراسم ختم پدربزرگم ، علی بابامو جلوی در مسجد دیده بود ، اما بابام اونو نمی شناخت .

دیگه نمی فهمیدم هندونه سنگینی که بابام گرفته بودو چه جوری زیر آلاچیق رسوندم

خدا رو شکر اوضاع به خوبی پیش رفت و کمی از دلهره من کاسته شد ، بعد پیش خودم فکر می کردم که اگه از قبل می دونستم که بابام و علی جونم قراره روبرو شن حتماً سکته هرو زده بودم

همیشه میگن اتفاقای یه دفعه ای بهتره ، اینم مثل اینکه از اون نوع بود .

بعد از حدود ۱ ساعت بابام باید خودشو محل کارش می رسوند و رفت . ما هم به میوه چینی ادامه دادیم .

نزدیکای غروب هوا دیگه دلپذیر شده بود و جون می داد برای یه استراحت مبسوط که ما مجبور بودیم برگردیم .

خلاصه جای همگی خالی خیلی خوش گذشت .

* روز سه شنبه هم هدیه تولدمو از خواهر بزرگه علی جونم گرفتم که یه شال آبی هندی با طراحی های دستی بود . خیلی نازه . میشه جای اشارپ هم استفاده کرد .

* هنوز اون شام کذایی تولد رو ندادم و به شدت اعصابم دگرگیونه !

* روز یکشنبه هم با مریم جونی رفتیم خرید و کلی به خودمو و جیبم حال دادم ! یه جفت کفش ، یه روسری ابریشمی ، یه پارچه مانتویی و یه کم خورده ریز خانومانه ! ماحصل خریدام بود .

شب هم که خریدامو به علی جونم نشون دادم گفت که چه عجب به خودت رسیدی !

* باز هم یه سالگی این خونه رو به خودم تبریک میگم .

* صبح امروز هم بعد از دو سه روز و البته این بار کمی با عدم توجه به تاخیر در رسیدن به محل کار خواب مبسوط کنار علی جونم بهم چسبید .

* بعد از این تعطیلات امتحانات دانشگاهعلی جونم شروع میشه ، انقدر که من دلم شور میزنه بعیده خودش اینجوری باشه

* ایام خوب و آرومی رو پیش رو داشته باشین